Kyumin's Paradise

SF KyuMin

    แผ่นหลังบางสัมผัสกับที่นอนนิ่มอย่างแผ่วเบา ไหล่เล็กห่อนิดๆอย่างหวาดหวั่น ทว่ารสจูบแสนหวานจากเจ้าของร่างที่ทาบกายลงแนบชิดกลับเลือนสติให้บางเบาจนแทบหลุดลอย

     ริมฝีปากเล็กเป็นอิสระเพียงชั่วครู่ เมื่อคยูฮยอนละสัมผัสออกห่างเพื่อปลดเปลื้องอุปสรรคขวางทางออกผ่านศีรษะทุยเล็ก

      ตากลมเงยช้อนมองร่างสูงคล้ายจะเว้าวอนอยู่ลึกๆ ใจเต้นไม่เป็นส่ำเมื่อยามแผ่นอกแกร่งปรากฏแก่สายตา อยากจะหยุด และวิ่งหนีไปให้แสนไกล ทว่าเมื่อยามที่ไร้ซึ่งพันธนาการใดๆ ร่างกายกลับนอนนิ่งราวกับรอคอยทุกสัมผัสที่แสนวาบหวิว

            “อย่ามองฉันแบบนั้นนะ ไม่งั้นคืนนี้นายไม่ได้นอนแน่”

      เพียงแค่เห็นแววระริกสะท้อนในตาสวย มือหนาก็อ่อนจนปล่อยเสื้อที่เพิ่งถอดออกให้ร่วงผล็อยลงกับพื้นแทบไม่ทัน คยูฮยอนครางครึ้มในอก คว้ามือเล็กขึ้นกดจูบ สบตาหวานฉ่ำด้วยดีกรีที่ร้อนแรงจนใจเล็กวูบไหว ลมหายใจร้อนๆเป่ารดผิวเนียน เรียกแก้มใสให้ซับสีเลือดขึ้นไปอีก

            “เปลี่ยนใจตอนนี้ก็ไม่ทันแล้วล่ะ”

“อ๊ะ!”

            “หึๆ” หัวเราะเสียงทุ้มอย่างแสนเจ้าเล่ห์ ก่อนจะริมฝีปากร้ายจะเดินหน้าตีตราร่างเล็กให้ทั่วทุกซอกทุกมุม

            “อื้อ ยะ อย่าฮะ!”

            “อย่าหยุดใช่มั้ย” ยั่วเสียงกระเส่า แต่กลับไม่ยอมละใบหน้าคมขึ้นจากติ่งแสนหวานสักวินาที คยูฮยอนรวบยอดอกที่ชูชันเข้าปาก ดูดดึง ส่งลิ้นไล้วนอย่างซาบซ่าน

            สองมือหนาลูบไล้สีข้างคนตัวเล็กช่วยปลุกเร้า บรรเทาอาการเกร็ง

            ซองมินถึงกับหัวหมุนเมื่อเจอการเล้าโลมพร้อมๆกันแบบนี้ เสียงตะโกนดังแว่วอยู่ไกลลิบบอกให้พยายามขัดขืน ทว่ามือกลับไปตามที่ใจเรียกร้อง เพราะนิ้วเรียวสอดเข้าขยุ้มกลุ่มผมดกหนาแล้วกดย้ำให้แนบชิดมากกว่าเดิม

            ริมฝีปากหนามอบความเสียวกระสันให้ร่างเล็กจนแทบขาดใจทัดเทียมทั้งสองข้าง ก่อนเคลื่อนกายลงต่ำเข้ากอบกุมส่วนอ่อนไหวของคนตัวเล็กผ่านร่มผ้า บีบคลึง กดย้ำเรียกเสียงครางกระเส่า

            “อื้อออ”

            เกลียวคลื่นบิดมวนในช่องท้องก่อนกระจายไปทุกหนทุกแห่ง สองขาเรียวพยายามบีบเข้าหากัน  แต่กลายเป็นเปิดโอกาสให้นิ้วยาวเกี่ยวขอบชั้นในตัวบาง ก่อนอาศัยจังหวะที่สะโพกเล็กกระดกขึ้นรูดผ่าขาเรียวออกมาทันที

            “คะ คุณคยูฮยอนฮะ!!”

            เบิกตากว้างประท้วง แต่ก็ทำได้แค่นั้นเมื่อริมฝีปากหนาเลื่อนขึ้นประกบจูบดูดกลืนทุกคำต่อต้าน ลิ้นหนาเกี่ยวกระหวัดรัวรัดลิ้นชื้นเล็กอย่างมีชั้นเชิงละลายความกลัว คยูฮยอนค่อยๆพรมจูบระเรื่อยลงมาตามทางแล้วจบด้วยสัมผัสสุดท้ายที่ร่างเล็กสะดุ้งเฮือก

            “อ๊ะ!!”

            ริมฝีปากหนาเข้าครอบครองแก่นกายเล็กที่ตั้งชันด้วยสัมผัสรูดแผ่วเบาเพียงไม่กี่ครั้ง ไรฟันคมครูดผิวเนื้อนุ่มเบาๆ ก่อนส่งลิ้นแตะปลายยอดที่เริ่มชื้นแฉะด้วยแรงอารมณ์ ซองมินบิดตัวเร่าๆ กระดกสะโพกส่งกายให้มิดเม้มเข้าโพรงปากอุ่นร้อนให้ลึกที่สุด

            คยูฮยอนยิ้มหม่น ขยับเลื่อนศีรษะเป็นจังหวะจะโคน กลีบปากหนาเร่งรูดเข้าออก เม้มรัดหนักหน่วงจนหน้าหวานนิ่วเขม็งแดงก่ำด้วยเพลิงพิศวาสที่ลุกโหมเกินกว่าจะต้านทานไหว

            ความเหยียดขยายทำให้คยูฮยอนเร่งจังหวะให้เร็วขึ้นอีก จุดประกายขาวโพลนให้เจิดจ้าในหัวร่างเล็ก เมื่อเดินมาจนสุดทาง

            “อึ้กก! อ๊าาาาาาา” ใบหน้าเล็กแหงนเริ่ดจมไปกับหมอนนุ่ม กายกระตุกเกร็งก่อนปลดปล่อยธารอารมณ์ทุกหยาดหยดเข้าโพรงปากอุ่นที่รอรับ

             คยูฮยอนดูดซับทุกความหอมหวานก่อนเลื่อนกายขึ้นมอบจูบเคล้ารสสวาทให้ มือหนึ่งขยับกอบกุมเนินเนื้อนิ่มที่อกบาง ส่งปลายเล็บสะกิดสะเกาให้แข็งสู้มือ ในขณะที่อีกมือปลดปล่อยกายที่คึกแข็งของตนให้เป็นอิสระ

            “กลัวเหรอ” กระซิบถามเสียงเบา เมื่อแนบกายแกร่งให้เสียดสีสะโพกนิ่ม

            ผิวบางสะท้านเฮือกเมื่อความร้อนปานเหล็กกล้าทาบทับ แววไหวระริกทำให้คยูฮยอนโน้มใบหน้าลงไปจูบกลีบบางปากอีกครั้งคลายอาการหวาดหวั่น ก่อนค่อยๆพลิกกายเล็กให้คว่ำลงกับที่นอนนิ่ม ตาคมหรุบลงมองช่องทางสีชมพูที่ปิดสนิท แล้วยกยิ้มร้าย ขยับมือบีบคลึงสะโพกมนก่อนค่อยๆสอดนิ้วแกร่งเข้าสู่ความหฤหรรษ์

            “จะ เจ็บ…”

            เบิกทางด้วยนิ้วเพียงนิ้วเดียวยังรับรู้ถึงความคับแน่น คยูฮยอนพยายามเหลือเกินที่จะอ่อนโยน ทว่าแรงบีบรัดแนบแน่นกำลังทำให้เขาคลั่ง กรามขบจนเป็นสันนูน “ทนหน่อยนะ เดี๋ยวมันจะไม่เจ็บแล้ว”

            ฟันกระต่ายกัดหมอนนิ่ม ข่มตาแน่นเมื่อยามนิ้วที่สองและสามรุกล้ำเข้ามาอีก

            “อื้อออ”

            “อา…ซองมิน มันคับมาก”

            สามนิ้วที่เบิกทางเริ่มขยับเข้าออกเสียดสีปากทางอ่อนนุ่มให้เจ้าของร่างครางเสียงโหย คยูฮยอนกดย้ำหมุนคว้างควงสัมผัสให้เสียดสีทุกอณูจนสะโพกเล็กกระถดขึ้นลงตามนิ้วแกร่งอย่างเร่าร้อน

            “อ๊า…คุณคยูฮยอนน…”

            กายแกร่งปวดร้าวจนแทบคลั่ง ไม่คิดว่าเพียงแค่นิ้วจะรู้สึกดีขนาดนี้ นิ้วเกร็งขยับกระแทกกระทั้นอย่างสุดยับยั้ง ปากทางอ่อนนุ่มบีบรัดจนครางฮือทนไม่ไหวอีกต่อไป คยูฮยอนกัดฟันผละออกจากความยั่วยวนให้ร่างเล็กสะดุ้งวาบ

            “อ๊ะ!” ความรู้สึกโหวงหวิวเข้าเล่นงานจนฟันขาวกัดปากแน่น ส่ายหน้าหักห้ามใจไม่ให้ร้องขอ

            “เฮือก!” สัมผัสแข็งขึงที่ปรารถนาพุ่งชำแรกเข้าสู่ความอ่อนนุ่มรวดเดียวจนสุดทางวินาทีถัดมา ซองมินร้องลั่น น้ำใสๆซึมเล็ดทางหางตา ความรู้สึกเจ็บแล่นวาบไปยังจุดที่กายประสาน

            เส้นเลือดปูดโปนตามลำคอ คยูฮยอนแหงนหน้ากัดฟันแน่น

            “ฉัน…จะขยับแล้วนะ…”

            บอกเสียงสั่น ทั้งที่อยากโรมรันกระแทกกายให้ดิบเถื่อนสาสมกับแรงตอดรัดที่หนักหน่วง คยูฮยอนกดปลายเท้าจิกกับที่นอนพยายามควบคุมจังหวะสอดจ้วงไม่ให้รุนแรง

            “ระ เร็วหน่อยได้มั้ยฮะ”

            ซองมินเอ่ยเสียงพร่า กระดกสะโพกร้องขออย่างลืมอาย สองมือจิกดึงผ้าปูที่นอนระบายความเสียวกระสันที่ทวีขึ้นทุกครั้งที่สองกายเสียดสี อาการเจ็บในตอนแรกแปรเปลี่ยนเป็นวาบหวิวเสียวเสียดสุดจะห้ามใจ กายสูงขยับเขยื้อนกระแทกกระทั้นสนองรับคำขอ เนื้อกระทบเนื้อเมื่อกายแกร่งสอดลึกสุดลึก คยูฮยอนจับสะโพกเล็กให้ตั้งรับ ก่อนบังคับกายให้เสียดสีทุกซอกทุกมุม หมุนวนตอกอัดถี่รัว

            “อ๊าาา…”

            “ซองมิน…” คำรามเสียงต่ำ พยายามสะกดอารมณ์ที่กำลังถึงขีดสุด คยูฮยอนกัดฟันครางฮือ รู้สึกเหมือนกระแสร้อนวาบพุ่งไปตามไขสันหลัง เกร็งตัวกระถดกายถอนออกมาจนเกือบสุด ก่อนกระชับสะโพกเล็กให้ยกขึ้นแอ่นรับการสอดใส่ครั้งสุดท้าย

            “อ๊ะ!” กายเล็กเกร็งสยิว เนื้อตัวสั่นเทิ้ม ซองมินกัดฟันสะกดเสียงครางแสนวาบหวิว เมื่อแรงกระแทกส่งกายแกร่งให้โถมเข้ามาจนสุดทาง

“อา…” หน้าคมนิ่วหนัก คยูฮยอนสูดปาก ซึมซับแรงโอบกระชับจากกายเล็กที่รีดเค้นน้ำรักไปหมดทุกหยาดหยด

            ซองมินรู้สึกถึงความอุ่นร้อนที่วาบหวิวเข้าสู่กายตน ปากเล็กขยับยิ้มบางๆ ทิ้งตัวที่เกร็งกระตุกรับจังหวะโจนจ้วงครั้งสุดท้ายลงกับที่นอนอย่างเหนื่อยล้า จมูกโด่งก้มลงดอมดมกลิ่นกายยั่วยวน ไล้ไปตามผิวเนียนจนถึงลาดไหล่เล็ก ลมหายใจหนักหน่วงรินรดกลุ่มผมนิ่มที่ชื้นไปด้วยหยาดเหงื่อ

คยูฮยอนกดกายลงแนบทับร่างบาง ยังไม่ถอดตัวตนให้พรากจาก

            “เหนื่อยแล้วเหรอ…” โน้มใบหน้าไปกระซิบชิดริมหู คยูฮยอนบีบสะโพกมนปลุกเร้า พรมจูบไล้มาตามเรียวแขนเล็ก

ศีรษะทุยผงกรับ ทว่ากลับต้องสะดุ้งสุดตัวเมื่อความแข็งขึงเหยียดขยายขึ้นอีกครั้ง บอกชัดว่าทุกอย่างยังไม่จบง่ายๆ คนตัวเล็กพลิกกายกลับมาอย่างยากลำบาก แล้วก็ต้องกลืนน้ำลายที่เหนียวหนืดลงคอ เมื่อนิ้วเรียวยาวถูกส่งเข้าโพรงปากร้อนชื้นของตนเอง คยูฮยอนขยับนิ้วหยอกล้อกับลิ้นเล็กบอกใบ้

“ถึงตานายแล้ว…”  

--------------------------KyuMin--------------------------

SF นี้ ฉลอง 13,700 วิว และ 1,370 เม้นท์

ลองถามตัวคุณเองหน่อยมั้ย ว่าใน 1,370 เม้นท์เนี่ย มันเป็นของคุณสักกี่เม้นท์

ถ้ายังไม่มี ก็ไม่สายที่จะเจิมนะจ้ะ :)