Beyond Service Chapter 21
posted on 18 Oct 2010 23:22 by adorerร่างบางถูกโยนลงเตียงกว้างอย่างแรง ท่าทีที่เหมือนหมาป่าจ้องตะครุบเหยื่อ จุดทุกความกลัวให้ผุดพล่านในใจ ขนกายยิ่งลุกชันเมื่อคนที่อยู่ปลายเตียงถลาพรวดเดียวประชิดตัว
“ถอยไปนะ แกคิดจะทำบ้าอะไร!!”
“ทำให้เหมือนในคลิปนั่นไง”
จบคำประกาศ ริมฝีปากหนาก็ฉกเข้าหากลีบปากบางที่อ้าเหวออย่างตกใจ ซองมินดิ้นพราดๆ ดันใบหน้าอีกฝ่ายที่รุกเข้ามาไม่หยุดสุดแรง
“อื้อ!...อื้อ!...” คยูฮยอนจับคางมนที่พยายามเบือนหลบ ก่อนจะบีบหนักๆจนคนดิ้นหมดทางสู้ ริมฝีปากสีหวานถูกกดจนแบะออกเพื่อรับลิ้นหนาที่กวาดต้อนไปทั่วทั้งโพรงปาก ดูดซับทุกความหอมหวานอย่างย่ามใจ
“โอ๊ย!!”
คยูฮยอนร้องลั่นเมื่ออีกฝ่ายขบฟันกระต่ายลงบนปากตนสุดแรง
“ปล่อย ปล่อยฉัน!!” ประทุษร้ายได้ก็กระโดดผลุงลงอีกฝั่งของเตียง แม้จะรวดเร็วแต่ก็ไม่ช่วยให้รอดอุ้งมือหมาป่า เมื่ออีกฝ่ายก้าวทีเดียวถึงตัว รวบเอวบางโยนโครมลงกับเตียง ก่อนจะโถมทับจนมิด
“ไม่ชอบแบบอ่อนโยนสินะ...”
สัญญาณเตือนที่มาพร้อมกับปากหนาที่กดตามลงมา ลิ้นหนากวาดเลือดที่ไหลซิบส่งผ่านโพรงปากร้อนชื้นให้เจ้าของได้ลิ้มรสผลงานตัวเอง
เสื้อเชิ้ตถูกกระชากตามไปติดๆ เสียงกระดุมปริขาดเหมือนมีดนับร้อยเล่มพุ่งเชือดหัวใจคนถูกกระทำ ซองมินดิ้น...ดิ้นทั้งๆที่รู้ว่าไม่มีทางสู้ หยาดน้ำตาใสไหลเป็นทาง ขนกายตั้งชันเมื่อสัมผัสร้อนวาบแตะไปทั่วร่าง
“ไม่!...อื้อ!!!”
ริมฝีปากบางถูกปิดด้วยรสจูบเร่าร้อน คยูฮยอนดูดคลึงกลีบปากบาง ก่อนจะเลื่อนริมฝีปากร้อนวาบมานาบที่ข้างแก้ม ไล้มายังคอเรียวสวย แล้วขบเม้มราวกับตีตรา ไม่สนใจเสียงประท้วงและมืออีกฝ่ายที่พยายามทุบตี ทั้งจิกทั้งกระชากผม
“อย่า...ไม่! คยู อย่า ไม่เอา!” ซองมินน้ำตาไหลพรากเมื่อมือหนาปลดกระดุมกางเกงก่อนจะรั้งให้ลงไปกองที่ข้อเท้าอย่างรวดเร็ว
“ฮึก!”
ความร้อนวาบที่นาบตรงหน้าท้องทำเอาแทบสะดุ้ง ซองมินเปิดเปลือกตาที่ข่มสนิทมาตลอดขึ้นมอง แผ่นอกแกร่งขาวที่เป็นรอยแดงเพราะฝีมือตนอยู่ห่างแค่ชั่วลมหายใจ
คยูฮยอนถอดเสื้อผ้าตั้งแต่เมื่อไหร่ซองมินไม่รู้... ไม่อยากจะมอง ไม่อยากจะเหลือบลงไป เพราะความแกร่งร้อนมันผงาดท้าทายอยู่ระหว่างซอกขา
“พร้อมหรือยัง…”
ไม่พร้อม และไม่มีวันพร้อมด้วย ซองมินหลับตา อยากจะดิ้นแต่ไม่รู้ว่าเรี่ยวแรงที่มีมันหายไปไหน จากที่ดิ้นพราดๆก็กลายเป็นนอนนิ่งๆ รอรับสัมผัสของคนชำนาญที่ลากไล้ไปทั่วร่าง ปลุกทุกอารมณ์ดิบที่อยู่ลึกสุดลึกให้เดือดพล่านอย่างรอวันปะทุ มือหนาลากผ่านสีข้างลงหาบั้นท้ายกลมมน บีบหนักๆระบายอารมณ์ที่คุกรุ่น
คยูฮยอนหายใจฟืดฟาด ตาคมเหลือบมองปราการชิ้นสุดท้ายที่เขายังไม่อยากหักหาญ
ความยั่วยวนสีหวานบนแผ่นอกบางดึงดูดให้มือหนาเลื่อนไปสัมผัส คยูฮยอนแตะมือลงอย่างแผ่วเบา ก่อนจะกลายเป็นบีบเค้นอย่างหนักหน่วง สะกิดสะเกาจนยอดแข็งชันในเวลาไม่นาน คนอ่อนประสบการณ์ถูกกระตุ้นจนหมดทางสู้ หลายต่อหลายครั้งที่เผลอเล็ดลอดเสียงครางอย่างพึงพอใจ
“อึ้ก!” กลั้นจนทนต่อไปไม่ไหว แหงนหน้าเริ่ดขึ้นทุกทีเมื่อริมฝีปากหนาเข้าครอบครองยอดอก ซองมินส่ายหน้า ไรผมเปียกชื้นสะบัดพลิ้ว มือบางกดหัวทุยของอีกฝ่ายเข้าหาอย่างลืมตัวลืมใจ
“อ๊าาาา...”
หัวสมองขาวโพลนลืมสิ้นทุกสิ่ง รับรู้เพียงความร้อนวาบและลิ้นเปียกชื้นที่ปรนเปรออยู่เท่านั้น
คยูฮยอนละริมฝีปากหนาออกจากความเย้ายวน หมายจะสานต่ออีกฝั่งให้เท่าเทียม ทว่าไม่ทันใจคนรอ เมื่อมือบางกดศีรษะตนให้แนบเข้าหา พร้อมๆกับอกที่แอ่นขึ้นอย่างเชิญชวน
คนรุกที่เจอบทสนองอย่างถึงอกถึงใจถึงได้กดริมฝีปากหนัก ดูดดุนจนเปียกชื้นเป็นวงกว้าง
“ใจเย็นๆ” บอกอย่างถูกอกถูกใจ ก่อนจะเลื่อนริมฝีปากลงต่ำ
ลิ้นหนาหยุดแตะลงหาหลุมกลางกาย ซองมินบิดตัว หน้านวลแดงก่ำด้วยความต้องการที่ทะลักล้น
“อื้อ...”
ริมฝีปากร้อนลากต่อจนถึงขอบชั้นในตัวบาง กระซิบแนบความยั่วยวนเสียงแหบพร่า
“ฉันขอนะ...” คำตอบคือใบหน้าเหยเกที่ส่ายเริ่ดๆ แต่กลับไม่ต่อต้าน เมื่อมือหนาลากปราการชิ้นสุดท้ายออกเชยชม
“ไม่! ไม่เอา” ฝ่ามือหนาแตะลงบนส่วนอ่อนไหว กอบกุมไว้ก่อนจะขยับขึ้นลงช้าๆ กายบางบิดซ่าน ขาเรียวตั้งชันหลีกหนีมือมัจจุราชที่ตามทรมานไม่หยุดหย่อน ความร้อนหมุนวนเล่นงานช่องท้องให้บิดเป็นเกลียวคลื่น ดูดกลืนทุกคำต่อต้านให้หายไปจนไม่มีเหลือ
“อะ...อื้อ!”
“ร้องสิ...ร้องออกมา” เสียงของคนเหนือกว่ากระซิบแนบชิดซอกขา กดริมฝีปากเข้าหาส่วนอ่อนไหวที่ทรยศนายตอบโต้มือเขาจนแข็งชัน
กลิ่นแห่งรักกำจายจนคนปลุกเร้าแทบทนไม่ไหว กรามขบแน่นจนเป็นสันนูน ตัวตนเขาปวดร้าวจนแทบคลั่ง
“อ๊ะ อ๊ะ” กายบางร่อนสะโพกเข้าหามือหนาที่เร่งจังหวะถี่กระชั้นจนแทบขาดใจ
เหงื่อซึมชื้นตามไรผม ซองมินข่มตาแน่นรู้สึกเหมือนยืนอยู่บนจุดสูงสุดและกำลังดิ่งลงเหวอย่างรวดเร็ว
“อะ อ๊!”
ร่างบางกระตุกเฮือกเมื่อถูกขัด สั่นสะท้านเมื่ออีกฝ่ายชะงักมือที่กำลังปรนเปรอราวกับจะแกล้ง
“เป็นอะไร ทำไมมองอย่างนั้น” คยูฮยอนยิ้มสะใจ มองใบหน้าแดงก่ำที่ความต้องการกำลังสุมอกจนแทบระเบิด ก่อนจะยกนิ้วโป้งไล้ส่วนยอดของอีกฝ่ายที่มีน้ำซึมออกมา เล็บเขี่ยกระตุ้นความต้องการจนซองมินส่ายหน้ากัดฟันแน่น
“ขอสิ...บอกฉัน...แล้วฉันจะช่วยนายเอง” ร่างสูงกระซิบเสียงพร่า
แผ่นอกเล็กหอบถี่รัว ลมหายใจร้อนกระชั้นไม่เป็นจังหวะ ก่อนที่มือสั่นเทาของตัวเองจะเอื้อมไปอย่างหวังว่าจะส่งตัวเองให้ถึงปลายฝัน
แต่กลับถูกมือหนารวบไว้ ก่อนจะดันไปไว้เหนือศีรษะทุยเล็ก แล้วเคลื่อนกายเข้าทาบทับ เร้าอารมณ์คนใต้ร่างด้วยความเร่าร้อนแข็งขึงที่เสียดสีกันเองหนักหน่วง
“ไม่ขอก็ไม่ช่วยนะ”
ปากบอกอย่างนั้นแต่มือกลับขยับไปปรนเปรอส่งอีกฝ่ายให้ครางลั่นออกมาอีกรอบ พอหน้าเล็กแหงนเริ่ดกัดฟันแน่นกำลังจะปลดปล่อยออกมาก็ชะงักไปอีกครั้ง
“ว่าไงล่ะ...”
ริมฝีปากเล็กเม้มแน่น สองมือถูกรวบไว้ด้วยฝ่ามือหนาข้างเดียวยิ่งทำให้หมดหนทาง กรามเล็กขบจนเป็นสันนูนเพราะอารมณ์บางอย่างที่ค้างคา ความต้องการที่ครอบงำสติ ทำให้ร่างเล็กรั้งตัวเองขึ้นหาริมฝีปากหนา จูบอย่างวอนขอ ลิ้นเล็กรัวรัดลิ้นใหญ่แทนคำพูด
คยูฮยอนยิ้มหม่น บดจูบตอบรับพร้อมกับขยับมือถี่กระชั้นส่งร่างเล็กให้ถึงปลายทาง
“อ๊ะ อ๊ะ อ๊ะ” แสงสีขาวที่ปลายทางส่องสว่างจ้าในหัวทำให้ซองมินกระดกสะโพกขึ้นรับมือหนา ครางไม่เป็นภาษา
“อึ้ก! อ๊าาาา...” กายบางกระตุกเกร็ง ปลดปล่อยหยาดอารมณ์อุ่นร้อน ลมหายใจหอบสะท้าน โหนกแก้มแดงเรื่อด้วยความสุขที่ฉีดพล่าน คยูฮยอนเลื่อนตัวขึ้นหาซองมิน กดจูบลงบนหน้าผากมน กระซิบเสียงแผ่ว
“ตาฉันบ้างนะ”
เอ่ยเสียงกระเส่าก่อนจะดูดดึงเคล้นคลึงจนปากบางแทบช้ำ ลิ้นหนาเกี่ยวพันลิ้นเล็กอย่างเร่าร้อน มือที่เคยผลักใสเปลี่ยนเป็นโอบรอบคออีกฝ่ายเมื่อไหร่ก็สุดจะรู้ ซองมินกดรั้งศีรษะทุยเข้าหา ปรารถนาให้อีกฝ่ายมอบความหวานให้อย่างไม่จบสิ้น
คยูฮยอนละริมฝีปากลงหายอดอกสีหวาน ปรนเปรออีกครั้งราวกับเตรียมความพร้อม ก่อนจะเลื่อนลงต่ำหาใจกลางกาย มือหนากดสัมผัสหนักๆบนปากทางที่อุ่นร้อน
“อึ้ก! เจ็บ! คยู ไม่เอา!!” ช่องทางที่คับแน่นถูกเบิกทางเพียงหนึ่งนิ้ว แต่มันคับจนคยูฮยอนสะท้านไปทั้งร่าง
นิ้วที่สองและสามตามมาติดๆ คยูฮยอนส่งน้ำรักปาดช่องทางฝืดเคือง ริมฝีปากสีหวานกรีดร้องเสียงลั่น เมื่อมือหนาขยับเข้าออกด้วยจังหวะเนิบๆ
“อะ อื้ออ!”
คยูฮยอนคำรามลอดคอหนา รับรู้ถึงความพรักพร้อมที่บีบรัดนิ้วมือเขาเป็นจังหวะหนักหน่วง ก่อนจะถอนมือออกอย่างรวดเร็ว ซองมินร้องลั่น กระถดสะโพกตามอย่างโหยหา ก่อนวินาทีถัดมาความแข็งปานหินจะกระแซะเข้าสู่ความอ่อนนุ่ม
“อึ้ก!” สะท้านเฮือก กายบิดเป็นเกลียวคลื่น ลมหายใจของคนเหนือร่างฟืดฟาดรดหน้าท้อง คยูฮยอนหงายหน้าเริ่ด ครางฮือกับความคับแน่น
“เจ็บ...”
“อย่าเกร็งสิ ฉันจะไม่รุนแรง...” เหมือนคำปลอบประโลม คยูฮยอนเลื่อนตัวขึ้นมอบจูบเร่าร้อน ลิ้นหนาลัดเลาะไปตามริมฝีปากบางพยายามเบี่ยงเบนความสนใจ
ขยับกายเบียดแทรกเข้าไปทีละนิด แก่นกายแข็งขึงปวดร้าวกับอาการบีบรัดอย่างรุนแรง ซองมินกำผ้าปูที่นอนจบยับยู่ ความแสบกลายเป็นซาบซ่านทุกครั้งที่คยูฮยอนขยับกาย
“อย่าหลับตา” คำสั่งอ่อนหวานเปิดเปลือกตาบางให้มองสบตาคมที่หม่นไปด้วยไฟพิศวาส ก่อนถ้อยกระซิบจะจุดไฟให้เผาไหม้จนคนฟังหน้าร้อนฉ่า
“เราจะมีความสุขด้วยกัน ฉันอยากเห็นหน้านาย มองฉัน...มองตอนที่เราเป็นหนึ่งเดียวกัน”
จบคำหวานที่เล่นงานคนฟังจนแทบใบ้ คยูฮยอนก็โหมสะโพกสอบตอกอัดเข้าหาความอ่อนนุ่ม หมุนคว้างกดคลึงให้แก่นกายเสียดสีทุกซอกทุกมุม เสียงเนื้อกระทบเนื้อยิ่งผลักดันให้คยูฮยอนเร่งจังหวะรัวเร็วจนซองมินแทบสะอื้น ปลดปล่อยเสียงหวานผสมผสานเสียงแหบห้าว
“อ๊าาาา...”
“โอ...”
กรามขบแน่นจนเส้นเลือดปูดโปนตามลำคอ คยูฮยอนกระแทกกายจนสุดทาง นิ่งแช่ให้ความทรมานกลายเป็นเสียวแทบขาดใจ เมื่อช่องทางสีหวานทั้งตอด ทั้งดูดดึงแก่นกายหนักหน่วง หน้าคมเหยเกเพราะความเสียดกระสันที่แล่นพล่านไปทั่วร่าง
อยากจะอ่อนโยน เพราะรู้ว่าเป็นครั้งแรก อยากจะถนอมร่างกายบอบบางนี้ให้มาก…
แต่ทุกๆอย่างมันอยู่เหนือการควบคุม คยูฮยอนบดจูบหนักหน่วงระบายความอัดอั้น ลิ้นเล็กรัวรัดประสานลิ้นสากยิ่งกระตุ้นอารมณ์ดิบเถื่อนให้สุดระงับ
“รักนาย รักนายที่สุด” แผ่วเบาราวกับเพ้อ คยูฮยอนถอนจูบกระซิบแนบชิดริมฝีปากสีหวานที่บวมเจ่อ กอดรัดร่างเล็กที่กระแทกสะโพกมนขึ้นตอบรับ ประสานท่วงทำนองให้หนักหน่วงยิ่งกว่าเก่า ความอุ่นร้อนฉีดรดหน้าท้องแกร่ง เมื่อซองมินแตะปลายฟ้าไปอีกรอบ คยูฮยอนขบกรามแน่น โหมสะโพกเข้าออกครั้งสุดท้าย ก่อนจะปลดปล่อยทุกหยาดหยดออกมาจนหมดสิ้น
-------------------------Beyond Service--------------------------
เอ็นซีครั้งแรก T_T อย่าเอาอะไรกับมันนักเลย 555
อ่านจบแล้วกลับไปเม้นกันด้วยนะจ้ะ ^^
http://writer.dek-d.com/kopter/writer/viewlongc.php?id=627388&chapter=22
edit @ 18 Oct 2010 23:32:41 by kopter